Zanclus cornutus występujący również pod nazwą idolka lub idolka mauretańskiego, to gatunek morskiej, drapieżnej ryby okoniokształtnej. Należy do rodziny idolkowatych i tak naprawdę jest jej jedynym przedstawicielem. Zanclus cornutus występuje na Oceanie Indyjskim oraz Oceanie Spokojnym, a dokładnie mówiąc mamy do czynienia z gatunkiem, który jest pospolity dla lagun, płycizn, czy rejonów raf skalnych oraz raf koralowych od strony otwartego morza. Choć Zanclus cornutus spotykany bywa na głębokości od 3 do 182 m, to zauważyć można, że zwykle przebywa blisko powierzchni.

Jak wygląda Zanclus Cornutus

Zanclus cornutus ma żółto-białe ciało boczne ścieśnione, wysoko wygarbione, które swoim kształtem przypomina dysk. Kontur ciała ryby przecinają dwa czarne pionowe pręgi. Ogon również jest czarny i ma białe zakończenie. Trzeci promień płetwy grzbietowej to długi kosmyk wici, który prawdopodobnie służy do sondowania wysokości sklepienia wnętrza nocnych kryjówek. Idolek mauretański ma wysunięty pysk, który zakończony jest małym otworem gębowym. To właśnie w nim znajdują się małe usta oraz liczne zęby o wydłużonym kształcie. 

Co ciekawe, na pysku również występuje żółta plama z czarną obwódką, która jest charakterystyczna dla tego gatunku.

Długość ciała u idolka mauretańskiego może osiągnąć do 23 cm długości. Zatem jest to ryba średniej wielkości, która z biegiem czasu będzie potrzebować znacznie większego akwarium. Wybierając pojemnik, warto mieć to na uwadze, a unikniemy rozczarowania, czy dodatkowych kosztów.

Czym żywi się Zanclus Cornutus

Idolek mauretański ma różnorodną dietę, co oznacza, że nie wzgardzi ani pokarmem pochodzenia roślinnego, ani zwierzęcego. W jego menu pojawiają się glony oraz mięso małży. Do tego ryba poluje na niewielkie bezkręgowce, czy podgryza polipy koralowców. Nie sposób pominąć również małych gąbek, które stanowią dla nich obiekt pożądania.

Ciekawostka o Idolu

Młode osobniki tego gatunku ryb w każdym kącie otworu gębowego mają jeden mały, ale ostry kolec. Jednak z biegiem czasu zaczyna zanika, więc nie zauważymy go już u dorosłego osobnika Zanclus cornutus.